De sociëteit is een authentieke locatie, gelegen aan een sfeervolle gracht in de binnenstad van Alkmaar. In de ochtend vond er de openbare jaarvergadering plaats. Wat hebben wij inmiddels veel bereikt samen! In het bijzonder danken wij de gasten Kitty en Marjon voor hun aanwezigheid en hun inbreng. Het was ook fijn om twee oudgedienden van het bestuur weer te ontmoeten: Corine, die nog steeds deel uitmaakt van de redactie van de Klankspiegel en Jolanda, die met volle inzet de website verzorgt.
Na de lunch met lekkere broodjes begint om half twee het middagprogramma.
Dirk Corstens praat de middag aan elkaar. ‘Van harte welkom uit alle windstreken’, zo begint hij. ‘Wij hebben mensen uit het noorden, het zuiden, het westen en het oosten, maar ook uit Vlaanderen, dat is wel heel bijzonder. Het zou mooi zijn als ook in Vlaanderen het gedachtegoed van Stichting Weerklank volop wordt verspreid!’
‘Aansluiten bij het verhaal’ is het thema van deze middag. Het ontdekken van je eigen stem is belangrijk. De eerste spreker Bart vertelt op het podium hoe hij stapje voor stapje zijn angst overwon na een lange crisisperiode. Er is perspectief volgens Bart. Hij heeft veel gehad aan ‘gedachteonderzoek’. Door stil te staan bij het huidige moment en te beseffen dat het maar een gedachte is begon hij zich minder zorgen te maken, zich minder schuldig te voelen en zich minder te schamen. Bart is zich in het gedachtegoed van Jung gaan interesseren. Het concept van het collectief onbewuste spreekt Bart aan. ‘Het collectief onbewuste bestaat uit psychische structuren en archetypen. Archetypen zijn oerbeelden of universele motieven die terugkomen in dromen, mythen, religies en verhalen over de hele wereld,’ zo vertelt Bart.
Het verhaal van Bart maakt indruk en sluit mooi aan bij de lezing van Hendrik-Jan, de derde spreker die deze middag het podium zal betreden.
De tweede spreker is Saskia. Haar verhaal is ook indrukwekkend. Zij was zeventien toen ze voor het eerst stemmen hoorde. Zij hoorde stemmen die haar uitscholden, verwijten maakten, bedreigden en haar aanzetten tot risicovol gedrag. Eigenlijk zijn ze nooit weggeweest. Het levensverhaal van Saskia is ronduit aangrijpend. Het is bemoedigend dat zij haar kracht weet te hervinden en zo de boodschap kan uitdragen dat stemmen niet bevochten hoeven te worden, noch gesmoord te hoeven worden met medicatie maar dat je met de stemmen in gesprek kan gaan. Dit inzicht is voor Saskia levensveranderend geweest.
Hendrik-Jan Houthoff en Peter Oud
De derde spreker Hendrik-Jan Houthoff vertelt op onderhoudende wijze over zijn visie op het lichaam.
HendrikJan (1943) is arts en was hoogleraar pathologie op twee verschillende universiteiten. Hij heeft het boek Wat het lichaam weet – De biologie van beleving (2023, Alea Press) geschreven.
‘Het lichaam heeft een eigen bewustzijn met geheugen en leervermogen,’ zo betoogt hij. ‘Gevoel en subjectiviteit ontstaan in het lichaam en vormen de basis voor het ontstaan van cognitie en objectiveringsvermogen in de hersenschors. Wat binnen de GGZ hallucinaties worden genoemd zijn signalen vanuit het lichaamsbewustzijn, gericht op overleving.’
Na afloop van een lezing was er telkens ruimte voor het publiek om vragen te stellen. Binnen de intimiteit van de Sociëteit lieten mensen hun kwetsbaarheid zien en toonden zij hun interesse in de persoonlijke verhalen van deze middag. Het delen van diep menselijke ervaringen heeft een helende werking. Het horen van stemmen die anderen niet horen en het zien van beelden die anderen niet zien blijft een mysterie, maar het praten hierover geeft helderheid en licht.
Over licht gesproken: ook dit jaar werd er iemand in het zonnetje gezet die de Romme & Escher Wisseltrofee kreeg uitgereikt uit handen van de vorige ‘lichtbrenger’. Barbara Schaefer was zeer verrast toen Yvonne Doornbos haar de welverdiende trofee overhandigde. Zonlicht opende het wolkendek, spiegelde over de gracht, viel door het raam van de Sociëteit en zette Barbara in het volle licht.
Barbara Schaefer
