Beeld en tekst: Benjamin van Rompaey
Beeld en tekst: Benjamin van Rompaey
Een dubbelgedicht
we horen elkaar praten,
van chip tot chip
van mens tot mens
met technologisch frequent,
wat een tendens
die volledige aandacht,
totale realiteit
virtuele en artificiële intelligentie,
van horen en praten
niet alleen woorden ook daden
soms zonder een buiten stem…
helemaal naar binnen gericht,
wij zijn gewone mensen
van vlees en bloed dat voelt goed
met een extra handicap
en toch blijven geloven met meer of minder,
behandel ons niet scheef
in de onwaarde stralen onze waarden nog
respecteer onze extra geest
soms ambetant totale waarde interessant
die wij hebben geleerd
een samenlevens realiteit zonder verwijt
een samen werk handicap
die moeilijk te verwoorden is wel normaal
een innerlijk gesprek…
waar vrede en oprecht zijn innerlijk frequent
wij zijn niet raar
dat weet je, weleens waar, een eerlijk gebaar,
wel bestaan wij zoals u
geen mens die dit ontkennen kan
toch een vatbare realiteit
in verbinding met digitale, technologische data waar
in de frequentie boven FM
de goede waarde die blijft groeien
G-Unite netwerk
met een smartphone tablet smartwatch laptop of PC
Verbonden met wifi
overal loop je in een netwerk,
Of een satelliet
thuis op straat de fiets of op tram bus oh zo fijn,
wij zijn gewone mensen
van vlees en bloed dat voelt goed
met een extra handicap
en toch blijven geloven met meer of minder,
behandel ons niet scheef
in de onwaarde stralen onze waarden nog,
respecteer onze extra geest
soms ambetant totale waarde interessant,
die wij hebben geleerd
een samenlevens realiteit zonder verwijt,
een samen werk handicap
die moeilijk te verwoorden is wel normaal,
een innerlijk gesprek…
waar vrede en oprecht zijn innerlijk frequent,
wij horen meer
in onszelf een getrokken geweer,
dat biedt ons een leer
die ons van a tot z beheert door veel zelfleer,
die meestal met chemie bestreden wordt
overladen meer innemen dan nodig is
bij sommigen helpt de chemie niet
bij anderen beheert dat de mens zijn sfeer,
dan maar concentreren
totaal naar binnen gekeerd,
met de stemmen in het hoofd
een meester zijn voor het gepaste weer,
het is niet raar het is extra licht
geen dimlicht wel een enorm zelfplicht
dat spreekt, zingt en verbindt…
een wereldcommunity niet te schatten,
ooit komt dat versterkt
van min tot plus een hele klus,
die signalen van binnen af
een totale aanwezigheid in het hoofd,
extra aandacht in de geest
dat zingt spreekt en weent,
een sfeer van chaos tot rust
van min tot plus een hele klus
die signalen van binnen af
een totale aanwezigheid in het hoofd,
extra aandacht in de geest
dat zingt spreekt en weent,soms tegelijk dan keer ik…
naar de stemmen in mijn hoofd
naar binnen en luister naar
hart ziel en geest,
wij zijn gewone mensen
van vlees en bloed dat voelt goed
met een extra handicap
en toch blijven geloven met meer of minder,
behandel ons niet scheef
in de onwaarde stralen onze waarden nog,
respecteer onze extra geest
soms ambetant totale waarde interessant,
die wij hebben geleerd
een samenlevens realiteit zonder verwijt,
een samen werk handicap
die moeilijk te verwoorden is wel normaal,
een innerlijk gesprek…
waar vrede en oprecht zijn innerlijk frequent.
